Zbog čestih migracija stanovništva,
kao i politike madjarskih, austrijskih i nemačkih vlasti, razvoj školstva
u Ečki se organizovao uz posebno velike teškoće. 
Posle seoba Srba pod Arsenijem III čarnojevićem 1690. godine, Srbi su 1711. godine podigli pravoslavnu crkvu „Sveti Nikola“.
Zapisano je da je pri crkvi postojala i osnovna škola sa dva razreda.
1894.
godine - izgradena je nova škola (rumunska) koja je imala četiri učionice.
U ovu školu su prvo išla rumunska, a zatim i rumunska i srpska deca.
Nemci, koji su se naselili u Ečku u drugoj polovini 18. veka, bili su uz pomoć države u centru sela izgradili školu, na čijim temeljima je izgradena 1957. godine, sadašnja škola „Dr Aleksandar Sabovljev“. U ovoj školi se izvodila nastava na nemačkom jeziku.
Nakon drugog svetskog rata, nemačka škola biva napuštena (zbog iseljavanja Nemaca sa ovih prostora), a u tu školu prelaze neka odelenja sa nastavom na srpskohrvatskom i rumunskom jeziku, zbog nedostatka prostora u staroj školi.
1949. – 1952. godina – radilo je odelenje na madarskom jeziku (od I do IV razreda).
Radilo je i kombinovano odelenje na nemačkom jeziku, nekoliko godina.
1952. godina – škola je prerasla u osmogodišnju, dolaze prvi predmetni nastavnici sa višom stručnom spremom.
1958. – 1970. godine – radilo je odeljenje večernje škole, za osnovno vaspitanje odraslih.
1978. godina – škola u Ecki je centralna škola, a u njenom sastavu su škole iz Stajićeva i Jankov Mosta.
1990. godina – škola iz Stajićeva se osamostalila.
1994. godine – škola iz Jankov Mosta se osamostalila.
